Zelfliefde is een keuze: jouw keuze!

Dagelijks krijg ik de vraag: “Edith, hoe kom jij zo zelfverzekerd?” Ik had er eigenlijk nooit een concreet antwoord op. Ik kon dit nooit benoemen, voor mij was het een gevoel. Ik vertelde steeds: het is een proces van tijd en ervaring. Hoe ouder ik werd, hoe zelfverzekerder ik werd. Een reis die voor iedereen anders is.
Maar nu heb ik kennis opgedaan, ik ben me meer gaan verdiepen in nieuwe kennis. Nu kan ik het wel benoemen en uitleggen. En dat maakt me, voor mijn gevoel, nog meer een deskundige dan dat ik me eerder voelde. Omdat ik altijd uitging van een gevoel, maar nu weet ik hoe het komt. Omdat ik een keuze maakte. En elke dag weer, maak ik de keuze. En geef niemand de schuld, behalve mijzelf.

Ik maak elke dag de keuze dat ik er mag zijn, dat ik aandacht aan mezelf besteed om mezelf op te maken en mezelf aan te kleden. Kleding aan te trekken die ik leuk vind en elke dag vier ik feest met een leuke outfit, want hier word ik blij van en kom ik een positieve energie! En die positieve energie, voelt alsof iemand de handen op mijn schouders houdt en mij die kracht geeft en hierdoor voel ik me zelfverzekerd. Ook merk ik dat ik me krachtiger voel, door bepaalde kleding te dragen. Blazers bijvoorbeeld zijn mijn ‘handen op mijn schouders’ en helpen mij krachtig en zelfverzekerd te zijn. En steeds vaker heb ik die blazer niet meer nodig, want als ik denk dat ik een blazer aan heb, voel ik me al sterker! Dus de associatie van de blazer, doet al genoeg.
Misschien heb je een ketting, die je geluk geeft of bepaalde schoenen die je draagt als je een belangrijke meeting hebt, om je power te geven. Als je dat inderdaad denkt, dan werkt het ook zo.

Denk aan dat jongetje in zijn pyjama en heeft van een theedoek een cape gemaakt, in zijn hoofd denkt hij dat hij superman is en dat hij superpower heeft! Dat is wat de associatie van kleding met je mindset kan doen!

Als terug ga naar mijn jeugd, was ik al krachtig en zelfverzekerd. Ik voelde me daadwerkelijk mijzelf en dat voelde goed. Ik deed wat ik leuk vond, droeg de kleding die ik wilde en die ik zelf bedacht had/ontworden en door mijn moeder werd gemaakt. Het goed voelen kwam ook door de liefde en support van mijn familie.
In mijn tienertijd was ik ook nog krachtig, totdat ik ging groeien, ik werd langer en langer. Ik weet nog dat ik in de brugklas zat, en mega groeipijnen had in mijn benen. Langer worden dan mijn vriendinnen, misschien 1 maat groter, maar dat laatste ervaarde ik niet. Toen besefte ik ineens dat ik langer werd, hierdoor anders was. Maar ik had de keuze om mezelf te accepteren wie ik was en mijn lengte te accepteren. Ik had ook de keuze kunnen maken, dit niet aan te kunnen en me hierdoor minder mooi, anders en niet goed bij te voelen.
Frustrerend in de 90s, toen het mode was, dan je jeans zo lang is, deze aan de onderkant zo versleten wordt door het lopen. Maar aangezien de jeans die ik had, mij te kort waren, dus ik kon nooit dit resultaat krijgen. Ik kon mijn broek wat lager dragen, maar dan zat mijn kruis ook lager en zat niet fijn. Ik had de keuze er verdrietig om te zijn, dat ik niet aan deze trend mee te doen, of te denken: dan maar niet! Ik draaide het om, maakte zelf de broek een beetje stuk aan de onderkant, ik manipuleerde de boel. De jeans had nooit de grond geraakt, maar ik deed wel mee aan de mode.

Er is altijd een keuze in het accepteren van jezelf, je lijf, je leven. Kan of wil je iets veranderen, dan is dat ook weer een keuze en dan is het aan jou wat je ermee doet. Lengte is iets waar je niet heel veel aan kan doen, dan te accepteren. Ben je klein, is dat ook een keuze, maar je kan altijd nog die broek of rok korter maken, hakken dragen. Als je lang bent, kun je er helaas niet een stuk aanzetten, want de zoom die erin zit is niet voldoende. En je kan met jezelf afspreken NOOIT hakken te dragen, omdat je dan nog langer wordt. Gelukkig ben ik wel hakken gaan dragen omdat ik het leuke schoenen vind en ik draag ze niet om langer te worden, maar omdat ik ze mooi vind en passend bij een bepaalde outfit.
Ook kom ik uit een gezin, waarin zowel mijn vader als moeder lang waren. En ik ervaarde dat als mooi en ‘normaal’. Dus ik gelukkig al snel door dat ik mezelf moest accepteren. Mijn moeder droeg haar lengte ook met volle overtuiging en mijn vader ook.

“Je bent zo mooi lang” hoor ik vaak, maar daar zitten ook juist nadelen bij. Maar dat ziet die persoon niet als ze mij zien. Wellicht een kleiner persoon, die zelf graag wat langer wilt zijn. Het komt waarschijnlijk ook om wat ik uitstraal: dat ik trots ben wie ik ben en hoe ik eruit zie. En ik draag mijn maat en lengte met volle overtuiging en dat maakt dat ik me zelfverzekerd voel.

Wellicht is dit ook wel de metafoor voor wie ik nu ben. Mode wil mij niet, want ze zien mijn maat niet, dus ik besta niet. Ik vertaal de mode wel naar mijzelf. Ik zoek kleding die lijkt op items van die modehuizen en creeer daardoor mijn look. Ik noem mezelf een size hero, geen size victim. Ik draai het om als het om kleding gaat, ik denk in mogelijkheden en niet beperkingen. Toen ik in 2011 mijn site stylehasnosize begon, was ik boos en kwaad op de mode industrie. Dat kwam er meer op neer dat ik gefrustreerd was dat ik het vreemd vond dat die industrie niet aan de lange of dikke mens wilde verdienen. We werden niet gezien. Iedereen mocht mee doen aan mode: rijk, arm, zwart, wit, jong, oud. Maar dik mocht/mag dat niet. En het feit dat ik wel krachtig en zelfverzekerd was, ik me persoonlijk niet zoveel aantrok van de industrie. Vond ik het wel belangrijk dat ik opkwam voor de groep vrouwen met een grotere maat die het wel lastig en oneerlijk vond dat er geen kleding in grote maten te vinden was. Doordat ik leuke websites, merken vond met grote maten, kon ik dit delen. Mijn kennis en ervaring deelde ik, zodat ze niet zelf op zoek moeten gaan
Ik hoop een voorbeeld te zijn voor deze groep vrouwen, om te laten zien dat je een keuze hebt om er wel leuk en trendy uit te zien ook al ben je langer en heb je een grote maat. Je hebt altijd een keuze! En het mooie is, in 10 jaar tijd is er veel veranderd: steeds meer merken hebben collecties voor plus size, tall en petite. Eindelijk worden we gezien!

En dan de vraag: hoe kan ik van mezelf houden? Selflove is een term waar we tegenwoordig niet meer onderuit kunnen. Als je 20 jaar geleden iemand tegen kwam die vol van zichzelf was en echt van zichzelf hield, werd de sticker arrogant erop geplakt. Tegenwoordig is dat het mooiste etiket dat je mag dragen. Dus niet alleen een proces in jezelf, maar ook is het een maatschappelijk ding. Van jezelf houden was 20 jaar geleden nog egoïstisch, tegenwoordig het tegenovergestelde. Maar in feite is het nog steeds hetzelfde. Het is maar net wat voor gevoel je eraan geeft.


(illustratie Floortje Selis)

Ook bij zelfliefde heb je de keuze: hou je van jezelf, ben je er neutraal in, of haat je jezelf. En datzelfde kun je ook toepassen op zelf acceptatie. Als jij jezelf hebt geaccepteerd, dan is dat het hoogste en mooiste wat je jezelf cadeau kan doen. Het geeft je vrijheid te dragen wat je wilt. En in principe kan niemand je meer van die wolk afhalen, want je voelt je een met je lijf en je mind. Als je het door een spirituele bril bekijkt: je geest en lichaam zijn 1!

Ik krijg regelmatig blikken van mensen als ik ergens loop, dat ze naar mij en mijn outfit kijken. Dan kan ik 2 dingen denken: of ik ze vinden het vreselijk of ze denken: wow, dat is leuk dat wil ik ook. Het ligt dus aan jouw eigen mindset of dat moment. Als jij op die wolk zit, kan niemand je wat maken, jij staat erachter wat je draagt en je vindt het prachtig! Jouw stijl, jouw regels. Ben je daarentegen minder sterk op dat moment, kan een blik van iemand jou het gevoel geven, dat je er niet uitziet. Dus het heeft allemaal te maken met hoe jij je op dat moment voelt.

Heb jij je lichaam niet geaccepteerd en blijf je negatief naar je lijf, dan zal je zowel je lichaam als je mindset zet in die negatieve energie blijven. Het is aan jou de keuze welke je wilt. Als je het fijn vindt, jezelf te pijnigen en je lichaam te haten, moet je dat doet. Wil je jezelf geen pijn doen, maar juist liefde geven, is dat ook een keuze. Je kan dus eraan gaan werken. En dat is een keuze, dat je er wel of niet iets mee doet. Dit kan zijn door meer aandacht aan je lichaam te geven, meer bewegen, sporten, andere voeding. Of beetje bij beetje je lijf te omarmen zoals het is. En nee, het is niet van vandaag op morgen, het is een proces, een reis die voor iedereen anders is. Een reis die voor de een moeilijker en voor ander makkelijker is.

Maar geloof me, als je eenmaal een stap genomen hebt, je keuze hebt gemaakt, om van jezelf en je lichaam te gaan houden en lief ervoor bent, gaat je lichaam en je midset steeds meer wennen aan die positieve instelling, deze positieve energie, en dus trilling. En ik hoop zo dat je dit een heel fijn gevoel geeft en dat je er een kriebel van in je buik voelt. De vlinders, die je voelt als je verliefd bent. Nu niet op een ander, maar op jezelf!

Je kan mijn boek Fashion is Fun hier bestellen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *